A jeśli komputer nie musiał już renderować rzeczywistości, tylko ją sobie… wyobrażał? NVIDIA DLSS 5 pokazuje, że przyszłość grafiki może należeć nie do większej mocy obliczeniowej, ale do sztucznej inteligencji, która wie, jak powinien wyglądać świat. NVIDIA zrobiła kolejny krok w stronę świata, w którym granica między grafiką komputerową a rzeczywistością zaczyna się zacierać. Pytanie, czy o to chodziło od samego początku?

Skąd AI wie, czym jest fotorealizm?

DLSS 5 wykorzystuje tzw. 3D-Guided Neural Rendering. AI nie tylko poprawia istniejący obraz, ale analizuje dane wygenerowane przez silnik gry i na ich podstawie tworzy bardziej realistyczne światło, materiały, cienie czy efekty rozpraszania światła. Innymi słowy: gra dostarcza konstrukcję sceny, a AI nadaje jej bardziej „prawdziwy” wygląd. Najciekawszy jest jednak potencjał tej technologii.

Do tej pory większy realizm oznaczał przede wszystkim więcej geometrii, próbek, tekstur i mocy obliczeniowej. NVIDIA zaproponowała coś całkowicie innego!

DLSS 5 pokazuje inną drogę: część wizualnej rzeczywistości może być generowana przez wytrenowany model AI w czasie rzeczywistym. To może zmienić nie tylko gry, ale w przyszłości również wizualizacje architektoniczne, wirtualne produkcje, symulacje czy cyfrowe światy. Rozwiązanie idealne wszędzie tam, gdzie fotorealizm jest kosztowny obliczeniowo. NVIDIA uruchomiła DLSS 5 we wrześniu 2026 roku, a technologia działa obecnie na kartach GeForce RTX 50. To nie wszystko!

W latach 90. nikt specjalnie nie przejmował się tym, czy wirtualny świat wygląda jak prawdziwy. Piksele, proste tekstury i pierwsze kaski VR miały jedno zadanie: przenieść nas gdzieś indziej. Liczyło się poczucie obecności, a nie fotorealizm. Dziś technologia robi coś odwrotnego. Zamiast budować alternatywną rzeczywistość, coraz bardziej próbuje odtworzyć tę prawdziwą. I to fascynujący kierunek, choć niekoniecznie oczywisty. Dlaczego?

Zawsze są dwie strony medalu…

Z jednej strony fotorealistyczne renderowanie wspierane przez AI może znaleźć zastosowanie daleko poza gamingiem, np. w architekturze i projektowaniu, gdzie pozwoli niemal „wejść” do jeszcze nieistniejących przestrzeni, w motoryzacji przyspieszyć wizualizację nowych modeli, w filmie tworzyć cyfrowe scenografie, a w edukacji i szkoleniach budować symulacje trudne lub niemożliwe do wykonania w realnym świecie.

Z drugiej strony pojawia się pytanie, czy wirtualny świat naprawdę musi być kopią naszego. Im bardziej cyfrowe obrazy przypominają rzeczywistość, tym mniej miejsca zostaje na umowność, styl i wyobraźnię. Być może największym wyzwaniem przyszłości nie będzie więc stworzenie idealnej kopii rzeczywistości, ale odpowiedź na pytanie, po co właściwie ją kopiować. No i najważniejsze… DLSS 5 ma zaledwie kilka tygodni, a jej potencjał jest trudny do wyobrażenia. Zobaczmy na przykłady , jak wygląda jej zastosowanie w praktyce.

Pytanie na koniec…

Chyba nie musimy Wam mówić, które obrazy mają włączone DLSS 5? Różnicę szczególnie widać w twarzach bohaterów, sposobie, w jaki światło układa się na skórze i materiałach, oraz w samych światach, które nagle dostają zupełnie innej głębi. Pytanie, które nasuwa mi się, jako dzieciakowi, który pamięta zarówno pierwsze konsole ATARI, jak i gry tj. pierwszy Unreal: Czym jest fotorealizm?

Czy o tym, że postać wygląda naprawdę ludzko, nie decyduje przypadkiem światło, odbicie i te mikroskopijne niuanse cieni, których na pierwszy rzut oka nawet nie zauważamy?

Być może przyszłość grafiki nie będzie już polegała na tym, żeby widzieć więcej. Tylko żeby uwierzyć w to, co widzimy. A Wy? Dajcie znać w social mediach, czy taki kierunek Was fascynuje, czy jednak trochę przeraża?

→ Skradnij Show z The ARQ!

The ARQ to kuratorski Digital Mag oraz Agencja Storytellingowa, która pomaga markom budować wartość. Tworzymy narracje wizualne, edytoriale, filmy oraz kampanie PR, które pogłębiają więź pomiędzy marką, a jej odbiorcami. Traktujemy komercyjne historie z wrażliwością zarezerwowaną dla sztuki. [Sprawdź!]